donderdag 17 augustus 2017

Adriaen Brouwer - bitter

Op vraag van een kennis schilderde ik een personage van Adriaen Brouwer na op groot formaat.  Het zal later dit jaar gebruikt worden in een project in verband met fotografie. Het werd in olieverf geschilderd op mdf.


Romain Malfliet


Door een werk te halen van Romain Steppe zag ik bij de verkoper een ets van Romain Malfliet.  De prijs was gunstig, de ets was in onberispelijke staat en mooi ingekaderd waardoor ik de verleiding niet kon weerstaan om hem erbij te kopen.
Het stelt een 'doeninge' voor.

De etser Romain Malfliet
Geboren te Sint Niklaas op 17 mei 1910 en overleden in juli 2006, kreeg zijn opleiding vooral aan het Hoger Instituut te Antwerpen bij grote figuren als Walter Vaes en Jules de Bruycker. Hij was lid van de kunstkring “Pictura”, nam geregeld deel aan de tentoonstellingen van de beroemde “Gravure originale Belge” en is lid van de Koninklijke Wase Kunstkring. Jarenlang was hij de gewaardeerde leraar Grafiek aan de Stedelijke Akademie te Sint Niklaas. R. Malfliet is een vakman in de bijna Middeleeuwse zin van het woord. Hij ziet scherp, registreert op de koperplaat wat hij mooi, verrassend, waardevol vindt.

Ook drukken doet hij met de liefde en de zwier van de echte vakman: hij kent alle geheimen van het metier. Maar er is meer: hij is kunstenaar. De warmte van zijn gemoed, het rake van zijn visie, de virtuositeit van zijn hand scheppen een eigen onvergankelijke wereld van schoonheid. Een lang leven lang reeds schept hij een weergaloos oeuvre : etsen, akwatinten, droge naald aquarel en olieverf. Vooral zijn etsen zijn voor velen in Vlaanderen EN in de wereld een dierbaar bezit. Hij schetst en etst wat hem dierbaar is : de schoonheid van een pleintje, een huis, een kerk – wie kent zijn schitterende kathedralen niet ? De rust van een landschap, het vertrouwde gebaar van boer en ambachtsman, de gewone mens in zijn dagelijkse doen. Veel in dit land is veranderd sinds Romain Malfliet begon te etsen. Vele gebruiken, gewoonten en gebaren zijn vergeten, verloren gegaan. Veel van ons architecturaal erfgoed is verdwenen, afgebroken, vernieuwd. De steden hebben niet meer dat menselijke gezellige, het landschap is niet meer zo zuiver, zo ongerept.

bron Arcloza.be





maandag 14 augustus 2017

Misonne ter

De foto's van Misonne blijven mij inspireren.  Door mijn verbeelding te gebruiken zette ik twee foto's om in kleurschilderijtjes 24x30cm olie op canvas. Bij het bovenste vond ik een erg passende lijst.  Beetje Art Deco en de kleuren passen bij het tafereel.



zondag 16 juli 2017

Brussel


De zoon van mijn Nederlandse neef mailde me om te vragen of ik soms schilderijtjes verkocht.  "Ja natuurlijk en aan zeer voordelige prijzen" waren voldoende elementen om er twee te kopen.  Hij vroeg mij naar de inspiratiebron van één bepaald werk.  ("aan de watermolen" op deze blog) Het was even zoeken voor ik de originele foto wist te vinden en de maker ervan.  Bleek Leonard Misonne te zijn.

Ijverig ging ik op zoek naar nog andere foto's van deze man en kwam uit op een foto van Brussel uit de jaren '30 die ik, naar eigen fantasie, in een kleurkleedje stak.


vrijdag 7 juli 2017

Raymond

Raymond postte een foto van zichzelf op Facebook en ik nam opnieuw de gelegenheid te baat om dit portret te schilderen.  Ik had nog een canvas van 20x20cm en dra was het klaar.

Ik zit met één groot probleem: Het canvas is vrij ruw en dat blijf je natuurlijk zien. Mijn olieverf ligt er erg dun op waardoor het reliëf niet weggewerkt is. Leve mdf!


zaterdag 24 juni 2017

opa Maurice

Omdat oma niet graag zonder opa blijft heb ik hem ook maar eens geschilderd.  Maurice, zelf ook schilder, zoals hij gefotografeerd werd door zijn kleindochter, de kunstfotografe Laura Bierens.  Ik vroeg en kreeg nog geen toestemming om dit portret te kopiëren maar de familie verzekerde mij dat dit geen probleem kan zijn.




vrijdag 23 juni 2017

Adriaan Brouwer bis

Onze Oudenaardse trots wilde ik nog eens imiteren.  Niet eenvoudig, die man beschikte over een miskend talent.  Het tafereel schilderde ik eerder al eens maar een grote fan van mijn werk vroeg mij of hij het kon kopen.  Al is het steeds met pijn in het hart om een werk af te staan, het streelt wel mijn ijdelheid.
Dus nogmaals de kwakzalver